niedziela, 15 listopada, 2026

Strona głównaBiznesPraca nie kończy się po godzinach. 44% Polaków zabiera obowiązki do domu

Praca nie kończy się po godzinach. 44% Polaków zabiera obowiązki do domu

Choć aż 80% polskich firm szanuje prawo do odłączenia się po godzinach, granica między życiem zawodowym a prywatnym wciąż jest rozmyta. 44% pracowników regularnie zabiera obowiązki służbowe do domu, a co dziesiąty żyje w stanie ciągłej gotowości dla pracodawcy. Mimo że 83% Polaków uznaje równowagę za kluczowy element swojego dobrostanu, aż 57% odczuwa dotkliwy brak czasu na kontakty z bliskimi, a dla niemal co trzeciej osoby kłopoty z godzeniem ról stają się bezpośrednim powodem do zmiany pracy.

Kultura szanowania czasu poza pracą staje się rynkowym standardem

Jak wynika z raportu “Emocje w miejscu pracy – równowaga i kontakty społeczne” serwisu Prezentmarzeń ponad połowa polskich pracowników (54%) deklaruje, że ich pracodawcy w pełni szanują ich czas wolny i nie oczekują kontaktu po godzinach. Kolejne 18% wskazuje, że do takich sytuacji dochodzi rzadko, a zdaniem 8% badanych mają one charakter jedynie sporadyczny – co łącznie daje 80% organizacji, w których prawo do odłączenia się (right to disconnect) jest respektowane w całości lub w przeważającym stopniu. Niepokój budzi jednak fakt, że dla 11% ankietowanych, kontakt po godzinach jest powszechną i oczekiwaną praktyką, co w połączeniu z 9% osób niedostrzegających wyraźnych granic ujawnia obecność segmentu firm, w których erozja czasu prywatnego bezpośrednio potęguje ryzyko chronicznego zmęczenia i wypalenia zawodowego.

Pracownik, który po godzinie 17:00 może całkowicie wyłączyć powiadomienia i nie czuje presji ze strony szefa, buduje silną relację emocjonalną z marką firmy. Taka organizacja zyskuje potężne narzędzie w postaci Word-of-Mouth – ci ludzie stają się naturalnymi ambasadorami firmy w rozmowach ze znajomymi. Ciągła ingerencja w prywatność pracownika to dobry sposób na zniszczenie jego zaangażowania. Brak poszanowania dla czasu wolnego to gwarancja utraty najbardziej utalentowanych i dojrzałych pracowników na rzecz konkurencji, która rozumie wartość odpoczynku. – mówi Grzegorz Rożalski, CEO Emotivo

Erozja granicy między pracą a domem 

Łącznie 44% ankietowanych deklaruje, że zabiera pracę do domu ze znaczną częstotliwością: 24% robi to zawsze (podkreślając stałą konieczność pracy po godzinach), a 20% – często, szczególnie w okresach spiętrzenia zadań. Największa grupa respondentów (29%) przynosi pracę do domu od czasu do czasu, co świadczy o jej nieregularnym charakterze. Z kolei wyraźne oddzielenie sfery zawodowej od prywatnej udaje się zachować jedynie 27% badanych (8% robi to rzadko, a 19% kategorycznie deklaruje, że nigdy nie zabiera pracy poza biuro).

Prawie połowa rynku przenosi pracę do strefy prywatnej, co w teorii zarządzania nie oznacza wcale „wysokiego zaangażowania”, lecz jest twardym dowodem na przepalanie zasobów i błędy w planowaniu. W każdym biznesie pojawiają się spięcia projektowe, domykanie budżetów czy sytuacje awaryjne. Okazjonalne zabranie pracy do domu w okresie tzw. „piku” jest naturalnym elementem elastyczności zawodowej. Menedżer powinien jednak dbać, aby ten stan nie przesunął się do kategorii „często”. – mówi Grzegorz Rożalski, CEO Emotivo.

Priorytet Work-Life Balance

Harmonia między sferą zawodową a osobistą stanowi dla polskich pracowników wartość absolutnie fundamentalną. Prawie połowa ankietowanych (49%) deklaruje, że balans jest dla nich bardzo ważny i aktywnie starają się go utrzymywać na co dzień. Kolejne 34% uważa go za ważny, choć przyznaje, że w praktyce bywa on trudny do osiągnięcia, co daje łącznie 83% wskazań priorytetowych. Zaledwie 4% badanych podchodzi do tej kwestii umiarkowanie, natomiast dla 13% ankietowanych równowaga ta ma drugorzędne znaczenie lub jest obojętna (10% skupia się głównie na pracy, a 3% nie zwraca uwagi na ten balans).

– Wynik 85% to jasny sygnał, że technologia zamiast dawać wolność, stała się cyfrową smyczą to gigantyczne wyzwanie. Mamy do czynienia z paradoksem: firmy chcą budować nowoczesny wizerunek oparty na elastyczności i nowych technologiach, podczas gdy dla pracowników stały dostęp do komunikatorów i maili oznacza stałe napięcie. Organizacja, która zaoferuje pracownikom prawo do bycia offline, zyska potężną przewagę. – – mówi Grzegorz Rożalski, CEO Emotivo

Poziom satysfakcji 

Następuje wysoki wskaźnik ogólnego zadowolenia Polaków z poziomu godzenia ról zawodowych i prywatnych. Zdecydowana większość ankietowanych (63%) deklaruje pełne zadowolenie („bardzo zadowolony/a”), podkreślając satysfakcję i dobrą równowagę na co dzień. Kolejne 16% wskazuje odpowiedź „raczej zadowolony/a” (dostrzegając sporadyczne trudności), co daje łącznie 79% ocen pozytywnych. Średni poziom satysfakcji deklaruje 9% badanych, natomiast 12% respondentów doświadcza wyraźnego braku balansu i przeciążenia (6% niezadowolonych oraz 6% bardzo niezadowolonych, u których zachwianie równowagi bezpośrednio rzutuje na samopoczucie i zdrowie).

– Cyfryzacja i elastyczne modele zatrudnienia niemal całkowicie zmieniły tradycyjny podział na czas pracy i czas wolny – aż 85% pracujących Polaków przyznaje, że granice między życiem prywatnym a zawodowym uległy zatarciu. Co więcej, blisko połowa badanych (44%) regularnie zabiera obowiązki służbowe do domu. Mimo tej technologicznej i organizacyjnej zmiany przestrzeni osobistej, polscy pracownicy wykazują niezwykłą zdolność adaptacji: aż 79% z nich deklaruje zadowolenie z osiąganego balansu, a 77% jednoznacznie wskazuje, że firmowe programy dbania o dobrostan (wellbeing) bezpośrednio przekładają się na ich satysfakcję zawodową. – mówi Grzegorz Rożalski, CEO Emotivo.

Poświęcanie życia prywatnego dla pracy

Polscy pracownicy dążą do zachowania suwerenności swojego życia osobistego. Zdecydowanie największa grupa respondentów (61%) deklaruje średni poziom zaangażowania kosztem życia prywatnego, świadomie starając się utrzymywać równowagę i nie dopuszczać do dominacji sfery zawodowej. Jednak 19% ankietowanych przyznaje, że praca regularnie wkracza w ich sferę prywatną (11% poświęca jej czas kosztem bliskich bardzo często, a 8% dość często). Z kolei dla 20% badanych to życie osobiste stanowi bezwzględny priorytet, a praca schodzi na drugi plan (10% ogranicza obciążenie zawodowe, a 10% traktuje je jako drugorzędne).

Wynik 61% w segmencie zachowującym równowagę to dowód na to, że polski pracownik stał się świadomym i dojrzałym pracownikiem. Przestaliśmy kupować narrację o bezgranicznym poświęceniu dla firmy. Z punktu widzenia Employer Brandingu to sygnał, że obietnica kariery budowana na „krwi, potach i łzach” bezpowrotnie straciła swoją siłę. Grupa 19% osób gotowych na poświęcenie (a + b) to zazwyczaj pracownicy nastawieni na szybki awans lub pracujący w branżach o wysokiej dynamice (jak IT, konsulting czy agencje). Jednak długofalowo to właśnie stabilny, 61-procentowy trzon gwarantuje firmie bezpieczną retencję i niski wskaźnik fluktuacji kadr. – mówi Grzegorz Rożalski, CEO Emotivo

Obniżona jakość życia główną konsekwencją braku balansu

Konsekwencje braku Work-Life Balance mają wielowymiarowy charakter – odczuwalny zarówno w sferze prywatnej, jak i w obszarze efektywności zawodowej. Najważniejszym skutkiem zaburzenia tej równowagi jest obniżona jakość życia, wskazana przez 33% ankietowanych. Drugą pod względem liczebności grupą są konsekwencje związane ze sprawnością w pracy: 16% badanych zwraca uwagę na wzrost ryzyka błędów i obniżenie efektywności, a 13% na spadek wydajności i kreatywności (co daje łącznie 29% strat operacyjnych dla firm). Wymiar zdrowotny reprezentują problemy zdrowotne (12%), stres i wypalenie zawodowe (8%) oraz negatywny wpływ na zdrowie psychiczne (5%) – łącznie 25%. Pozostałe skutki obejmują zaniedbywanie własnego rozwoju (8%) oraz zaniedbywanie relacji międzyludzkich (5%).

– Z perspektywy biznesowej to dowód na to, że przepalanie pracowników brakiem balansu uderza rykoszetem w samą organizację. Firma, która doprowadza do zachwiania tej równowagi, nie otrzymuje zaangażowanego zespołu, ale obniżoną jakość. Dbanie o Work-Life Balance to nie altruizm, ale twarda chłodna kalkulacja zwrotu z inwestycji w kapitał ludzki. – mówi Grzegorz Rożalski, CEO Emotivo

Wpływ konfliktu ról społecznych na samopoczucie

Silny wpływ na sferę emocjonalną i nastrój ma trudność w godzeniu ról zawodowych i osobistych. Aż 33% ankietowanych deklaruje, że konflikt ten wpływa na ich samopoczucie bardzo często, stanowiąc poważne obciążenie psychiczne. Kolejne 23% odczuwa ten wpływ czasami, przyznając jednocześnie, że potrafi wypracować mechanizmy radzenia sobie z nim, co daje łącznie 56% badanych odczuwających dyskomfort afektywny. Z kolei dla 44% respondentów konflikt ten ma charakter znikomy lub żaden: 31% doświadcza go rzadko, 11% prawie wcale, a zaledwie 2% deklaruje, że nigdy nie odczuwa negatywnych skutków samopoczucia.

– Jedna trzecia pracowników funkcjonuje w stałym dyskomforcie wywołanym starciem dwóch światów. Tacy pracownicy szybciej stają się pasywni, a ich wskaźnik poleceń firmy (eNPS) drastycznie spada. Z kolei fakt, że łączna grupa zachowująca odporność lub rzadko odczuwająca ten wpływ (c + d + e) wynosi 44%, pokazuje, że stabilność operacyjna i jasny podział ról w organizacji są absolutnym warunkiem budowania lojalności. – mówi Grzegorz Rożalski, CEO Emotivo.

Fluktuacja kadr i retencja talentów

Zachwianie Work-Life Balance bezpośrednio przekłada się na decyzje rotacyjne i wskaźnik odejść z organizacji. Łącznie 31% ankietowanych rozważa zmianę zatrudnienia z powodu trudności w godzeniu ról: 17% deklaruje to w sposób kategoryczny („tak”), podkreślając, że brak balansu poważnie obniża ich satysfakcję i skłania do poszukiwania nowego miejsca pracy, a 14% miewa takie myśli w okresach wzmożonego stresu. Z kolei 21% badanych dostrzega niedostatek równowagi, lecz rzadko wiąże go z chęcią odejścia. Największa grupa respondentów (41%) nie odczuwa potrzeby zmiany pracy i jest zadowolona z obecnej sytuacji, natomiast 7% nie ma wyrobionego zdania.

– Z punktu widzenia strategii Employer Brandingu to poważny problem. Co trzeci pracownik jest gotowy zmienić pracodawcę nie z powodu zarobków, ale z braku higieny pracy. To kosztowna lekcja dla firm: ignorowanie elastyczności i balansu drastycznie podnosi wskaźnik rotacji (Churn Rate) i koszt pozyskania nowych talentów (CAC). Trzon 41% zadowolonych (d) to z kolei kapitał, który należy chronić przed przewlekłym przeciążeniem. – mówi Grzegorz Rożalski, CEO Emotivo.

Oczekiwanie wsparcia WLB ze strony pracodawcy

Widoczna jest zmiana paradygmatu w postrzeganiu odpowiedzialności pracodawcy za równowagę zawodowo-prywatną zespołów. Łącznie 74% ankietowanych traktuje aktywne wsparcie w tym obszarze jako priorytet: dla 59% badanych jest to kwestia bardzo ważna, przekładająca się bezpośrednio na zadowolenie z pracy, a 15% określa ją jako kluczową dla swojego zdrowia i sukcesu zawodowego. Z kolei 10% uważa te działania za ważne, lecz nie najważniejsze. Zaledwie 16% respondentów nie oczekuje od organizacji takiego zaangażowania (6% przypisuje temu małe znaczenie, a 10% twierdzi, że kwestia ta nie leży w gestii pracodawcy).

– Dane te formalizują nową umowę społeczną. Przez dekady dominował pogląd, że sprawy prywatne zostawia się za drzwiami firmy, a dbanie o siebie to indywidualny problem jednostki. Wynik 74% pokazuje całkowite przebudowanie tej narracji – odpowiedzialność za dobrostan została podzielona między pracownika a organizację. Co ciekawe, grupa 10% (a) wierna dawnemu mitowi, że „to nie w gestii pracodawcy”, reprezentuje odchodzący w przeszłość archaiczny model relacji czysto transakcyjnych. mówi Małgorzata Dębska, kulturoznawca, Innovation PR.

Ocena inicjatyw Work-Life Balance

Mocne zróżnicowanie potrzeb i priorytetów pracowników w zakresie oczekiwanych działań ze strony organizacji. Największa grupa respondentów (26%) za najwyżej ocenianą inicjatywę uważa ogólne zapewnienie równowagi między obowiązkami a czasem wolnym. Wśród konkretnych rozwiązań operacyjnych najwyższą pozycję zajmuje ochrona czasu na odpoczynek i relaks (20%), a tuż za nią plasuje się wsparcie w opiece nad dziećmi i dostęp do przedszkoli (18%) oraz możliwość pracy zdalnej lub hybrydowej (17%). Uzupełnieniem preferencji rynkowych jest elastyczność w godzinach pracy (11%) oraz wsparcie w organizacji czasu wolnego i rozwijaniu zainteresowań (8%).

– Rynek pracy oczekuje od marek twardych, operacyjnych gwarancji: szacunku dla czasu wolnego, przewidywalności oraz wsparcia w realnych wyzwaniach życiowych, takich jak opieka nad dziećmi (18%). Z kolei praca hybrydowa (17%) i elastyczność (11%) przestały być traktowane jako wyjątkowy benefit, a stały się standardem higieny pracy. – mówi Grzegorz Rożalski, CEO Emotivo.

Działania pracodawców na rzecz WLB

Polskie przedsiębiorstwa w znacznej większości podejmują realne kroki w celu wspierania równowagi zawodowo-prywatnej swoich zespołów. Łącznie 75% ankietowanych potwierdza obecność takich działań: zdecydowana większość (63%) odpowiada „tak”, podkreślając, że ich miejsce pracy aktywnie wspiera równowagę między pracą a życiem prywatnym, a 12% ocenia te działania jako obecne, lecz ograniczone i wymagające wyższej skuteczności. Z kolei brak wsparcia zgłasza 15% badanych (7% oczekuje inicjatyw, których nie dostrzega, a 8% deklaruje całkowity brak działań). Brak wiedzy w tym zakresie wykazuje 10% respondentów.

– Rozkład odpowiedzi potwierdza, że dojrzały model relacji w miejscu pracy staje się powszechną normą społeczną. Zaledwie 8% firm (d) całkowicie ignoruje potrzebę równowagi, co dowodzi, że przestarzały etos jednostronnego wyzysku został w polskiej kulturze biznesowej zepchnięty na margines. Żyjemy w społeczeństwie, w którym pracodawca jest postrzegany nie tylko jako finansowe zaplecze, ale jako współodpowiedzialny partner w budowaniu jakości codziennego życia. – mówi Małgorzata Dębska, kulturoznawca, Innovation PR.

Struktura wsparcia WLB w polskich firmach

Elastyczność pracy oraz programy wellness stanowią filary oferty pracodawców, lecz co piąta firma nie oferuje żadnego wsparcia. Występuje Zróżnicowany katalog narzędzi wykorzystywanych przez polskie organizacje w celu wspierania równowagi zawodowo-prywatnej. Najpopularniejszą formą pomocy pozostają elastyczne godziny pracy oraz możliwość pracy zdalnej (26%). Drugie miejsce zajmują działania wspierające zdrowie psychiczne i fizyczne, np. konsultacje psychologiczne i programy wellness (18%), a na trzeciej pozycji plasuje się organizacja szkoleń i warsztatów z zakresu zarządzania stresem i dobrostanu (12%).

Istotnym wyzwaniem rynkowym pozostaje fakt, że aż 21% badanych deklaruje całkowity brak jakichkolwiek inicjatyw wspierających ze strony pracodawcy. Pozostałe formy pomocy – takie jak programy mentoringowe (5%), konsultacje z zarządzania czasem (5%), wsparcie w organizacji czasu wolnego (4%), opieka nad dziećmi (3%), dodatkowe dni wolne (3%) oraz inicjatywy teambuildingowe (3%) – stanowią uzupełnienie oferty rynkowej.

– Rozkład tych odpowiedzi świetnie odzwierciedla dojrzałość rynkową. Pracownicy oczekują realnych narzędzi dających im autonomiczną kontrolę nad czasem (26% dla elastyczności) oraz systemowej dbałości o zdrowie. Wynik 21% braku jakiejkolwiek oferty wskazuje na utrzymujący się podział rynku na nowoczesne organizacje nastawione na człowieka i podmioty tkwiące w tradycyjnym, czysto transakcyjnym modelu zatrudnienia. – mówi Małgorzata Dębska, kulturoznawca, Innovation PR.

Percepcja elastyczności organizacyjnej

Występuje bardzo wysoki poziom akceptacji i satysfakcji pracowników w zakresie elastyczności oferowanej przez polskie przedsiębiorstwa. Łącznie 82% ankietowanych ocenia poziom dostosowania warunków pracy pozytywnie: prawie połowa (48%) deklaruje „zdecydowanie tak”, podkreślając dużą elastyczność i pełną responsywność organizacji na ich potrzeby osobiste, a 34% wybiera odpowiedź „raczej tak” (dostrzegając wsparcie, lecz ze sporadycznymi ograniczeniami). Brak opinii wyraża 12% respondentów, natomiast zaledwie 6% badanych zgłasza deficyt lub całkowity brak elastycznych rozwiązań (3% raczej nie, a 3% zdecydowanie nie).

– Poczucie elastyczności jest bezpośrednio powiązane z poczuciem sprawstwa i autonomii – dwoma kluczowymi filarami wewnętrznej motywacji. Gdy 48% badanych deklaruje zdecydowane wsparcie ze strony firmy, oznacza to redukcję dystresu i spadek poczucia bezsilności w sytuacjach losowych. Możliwość elastycznego reagowania na wyzwania dnia codziennego (np. sprawy rodzinne czy zdrowotne) uwalnia zasoby poznawcze, chroniąc przed wyczerpaniem emocjonalnym i budując psychologiczne poczucie bezpieczeństwa. – mówi Aleksandra Skimina, psycholog, Prezentmarzeń.

Aktywność w korzystaniu z programów WLB

Istnieje wysoki poziom konwersji i realnego wykorzystania świadczeń z obszaru równowagi zawodowo-prywatnej w polskich przedsiębiorstwach. Łącznie 75% ankietowanych potwierdza korzystanie z oferowanych inicjatyw: ponad połowa (52%) deklaruje aktywny udział w programach WLB, a 23% przyznaje, że zna te rozwiązania, lecz sięga po nie rzadko. Z kolei 12% respondentów ma wiedzę o dostępnych programach, ale dotąd z nich nie skorzystało, a 7% wyraża gotowość i zainteresowanie ich wdrożeniem. Zaledwie 6% ankietowanych wykazuje całkowitą nieświadomość obecności jakichkolwiek inicjatyw tego typu w swojej firmie.

– Ponad połowa pracowników (52%) aktywnie włącza te programy do swojego codziennego funkcjonowania, przekłada się bezpośrednio na budowanie odporności psychicznej zaufania do organizacji. Świadczy to o tym, że rozwiązania nie mają charakteru sztucznego narzucania, lecz odpowiadają na realne potrzeby regeneracyjne. Jednocześnie segment 23% (b) korzystający rzadko przypomina o ważnej zasadzie psychologicznej: sam fakt posiadania zasobu (świadomość, że program istnieje i można po niego sięgnąć w kryzysie) daje pracownikom poczucie bezpieczeństwa i obniża poziom subiektywnego stresu. – mówi Aleksandra Skimina, psycholog, Prezentmarzeń.

Struktura niedosytu w działaniach pracodawców

Występują kluczowe obszary, w których polskie przedsiębiorstwa wciąż nie w pełni odpowiadają na rosnące oczekiwania zespołów. Największy niedosyt ankietowani odczuwają w zakresie dostępu do szkoleń i rozwoju zawodowego (25%). Drugie miejsce w strukturze oczekiwań zajmuje brak wystarczającej elastyczności i możliwości pracy zdalnej (22%), a tuż za nią plasuje się niedostateczne wsparcie czasu wolnego pracowników (21%). Dalsze miejsca zajmują niedosyt w zakresie wsparcia psychologicznego (14%) oraz organizacji imprez integracyjnych (14%). Zaledwie 4% badanych wskazuje na niedosyt w obszarze twardych warunków pracy.

– Pracownicy odczuwają głównie niedosyt rozwoju zawodowego (25%) i potrzebę ochrony czasu wolnego (21%). Chcą rosnąć kompetencyjnie, ale nie za cenę wypalenia. Ciekawy jest też wynik 14% wskaźnika braku wsparcia psychologicznego – pokazuje on rosnącą dojrzałość emocjonalną i oczekiwanie, że pracodawca stworzy środowisko bezpieczne psychologicznie (psychological safety). Z kolei niski niedosyt warunków pracy (4%) dowodzi, że potrzeby z dołu piramidy Maslowa zostały w polskich firmach zaspokojone, a gra toczy się dziś o wyższe poziomy samorealizacji. – mówi Aleksandra Skimina, psycholog, Prezentmarzeń.

Czas na kontakty społeczne

Widoczny jest znaczący wpływ obowiązków zawodowych i życiowych na dostępność pracowników do budowania i podtrzymywania więzi społecznych poza pracą. Choć najliczniejsza grupa respondentów (43%) deklaruje, że ma wystarczająco dużo czasu na kontakty społeczne, to łączny odsetek osób doświadczających ograniczeń w tym zakresie wynosi aż 57%. Z tej grupy 20% przyznaje, że czasami brakuje im czasu, lecz udaje im się utrzymywać relacje, natomiast dla 37% badanych brak czasu stanowi stały lub dotkliwy problem (21% rzadko ma czas na spotkania, 9% zwykle go nie ma, a 7% deklaruje bardzo silny deficyt kontaktów z innymi).

– Rozkład tych odpowiedzi odzwierciedla narastającą atomizację społeczną, będącą ubocznym skutkiem przyspieszenia cywilizacyjnego. O ile 43% badanych potrafi skutecznie chronić tradycyjny model życia towarzyskiego, o tyle łącznie 37% osób zmagających się z niedoczasem (c + d + e) pokazuje, jak praca i natłok obowiązków domowych szatkują naszą tkankę społeczno-relacyjną. Czas przeznaczony na celebrowanie relacji międzyludzkich staje się powoli jedną z najbardziej pożądanych, a zarazem deficytowych dóbr we współczesnej kulturze. – mówi Małgorzata Dębska, kulturoznawca, Innovation PR.

Częstotliwość odczuwania braku kontaktów społecznych z powodu pracy

Wyniki pokazują skalę cotygodniowej deprywacji relacyjnej, jakiej doświadczają pracownicy z powodu obciążenia pracą. Łącznie 30% ankietowanych odczuwa brak kontaktów społecznych regularnie: 9% zgłasza ten problem bardzo często (niemal codziennie), a 21% deklaruje, że doświadcza go często (kilka razy w tygodniu). Największa grupa badanych (33%) odczuwa ten brak rzadko, traktując go jako incydentalny dyskomfort. Z kolei 37% respondentów nie odczuwa istotnych ograniczeń relacyjnych w ciągu tygodnia (24% prawie wcale nie dostrzega takiej potrzeby, a 13% kategorycznie deklaruje, że nigdy nie odczuwa braku kontaktów i jest z tym w pełni usatysfakcjonowana).

– Rozkład odpowiedzi idealnie obnaża zjawisko wybiórczego obciążenia czasem w nowoczesnym społeczeństwie. O ile dla blisko siedmiu na dziesięciu Polaków praca nie jest czynnikiem uniemożliwiającym podtrzymywanie więzi, o tyle dla 30% stała presja zawodowa staje się barierą w uczestnictwie w życiu towarzyskim i kulturowym. Obserwujemy powstawanie nierówności w dostępie do tzw. kapitału relacyjnego – części społeczeństwa praca pochłania całą energię, uniemożliwiając kultywowanie więzi sąsiedzkich czy przyjacielskich. – mówi Małgorzata Dębska, kulturoznawca, Innovation PR.

Raport „Emocje w miejscu pracy – równowaga i kontakty społeczne” zostało zrealizowane przez serwis Prezentmarzeń w 2026 r. na próbie N = 5327 respondentów metodą CAWI

RELATED ARTICLES

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj

Akceptuję zasady Polityki prywatności

- Reklama -
Google search engine

Most Popular

Privacy Overview

This website uses cookies so that we can provide you with the best user experience possible. Cookie information is stored in your browser and performs functions such as recognising you when you return to our website and helping our team to understand which sections of the website you find most interesting and useful.